در 21 آوریل 2026، بازار مواد خام نساجی داخلی الگوی "کمبود فیبر طبیعی و تمایز روند الیاف شیمیایی" را نشان داد. در ترکیب با بازار بین المللی کالا، قیمت انواع مواد اولیه و عرضه و تقاضا در بازار تفاوت های آشکاری را نشان داد که تأثیر مستقیمی بر تولید و فعالیت شرکت های پایین دستی بافندگی و پشم ریسی داشت.
پشم از نظر بازار پشم، وضعیت کمبود همچنان ادامه دارد. تحت تأثیر کاهش تولید مراتع استرالیا و حجم ناکافی کشتار، قیمت پشم مرغوب استرالیایی بین المللی بیش از 40 درصد سال به سال افزایش یافت. عرضه نقطه ای محدود است و قیمت برای مدت طولانی بالا و قوی باقی می ماند. پشم ظریف داخلی و پشم شانهشده بهطور همزمان قیمتهای بالایی را حفظ کردهاند. حجم گردش نقطه ای نسبتاً کم است و کمبود مواد خام بالادستی پشتوانه ای قوی برای هزینه صنعت پشم ریسی تشکیل داده است. تحلیلگران صنعت بر این باورند که کاهش شکاف عرضه پشم در جهان در کوتاه مدت دشوار خواهد بود و هنوز هم جا برای رشد صعودی قیمت وجود دارد. شرکت های پایین دستی باید از قبل برای تهیه مواد خام برنامه ریزی کنند و نسبت های ترکیبی را برای متعادل کردن فشار هزینه ها بهینه کنند.
در بخش الیاف شیمیایی، تحت تاثیر شوک قیمت های بین المللی نفت خام، این روند متمایز شد. نفت خام برنت همچنان در محدوده 98 دلار در نوسان است و از قیمت مواد خام فیبر شیمیایی حمایت می کند. به طور خاص، قیمت محصولات پلی استر کاهش یافت. قیمت الیاف اصلی پلی استر، POY و DTY در مقایسه با هفته گذشته با 3.75 درصد کاهش به 7.6 درصد رسید، اما افزایش ماهانه همچنان بیش از 29 درصد بود، عمدتاً تحت تأثیر انتقال هزینه بالادستی و تقاضای پایین دستی خارج از فصل. الیاف اصلی ویسکوز به تقویت خود ادامه داد و تقاضای بازار ثابت بود. اکریلونیتریل کم و پایدار باقی ماند و فشار کلی هزینه مواد خام فیبر شیمیایی در مقایسه با دوره قبل کاهش یافته است.
بازار پنبه نیز عملکرد خوبی داشت، به طوری که قیمت پنبه داخلی و خارجی به طور همزمان افزایش یافت، و قیمت پنبه سالانه بیش از 21 درصد افزایش یافت. تحت تأثیر کاهش تولید در سین کیانگ و خشکسالی در مناطق عمده تولیدکننده خارج از کشور، عرضه پنبه همچنان محدود است. در انتهای بافندگی پایین دست، نرخ عملیات بافندگی در جیانگ سو و ژجیانگ در 52.72 درصد باقی ماند. خارج از فصل سنتی در آوریل ادامه یافت. سفارشات بازار عمدتاً سفارشات کوچک و سفارشات بازگشت تجارت خارجی بودند. بیشتر شرکت ها بر روی هضم موجودی و خرید بر اساس تقاضا تمرکز کردند و ریتم کلی تولید ثابت بود.